خانه سجلدی با ما باش
 


  چاپ        ارسال به دوست

مرگ تدریجی یک دانشجو

بسم الله الرحمن الرحیم

 

هر ساله تقریبا نیمی از دانشجویان با معضلات بوروکراسی بیش از حد برای انجام مراحل  فارغ التحصیلی ، مهمانی و گاهی هم به ندرت انتقالی آشنا میشوند. این آشنایی گاهی یک دغدغه ی فردی و محسوس تر است و گاهی هم صرفا برای آگاهی از مشکلات و دغدغه های دیگران  اتفاق می افتد، که البته این دغدغه و گرفتاری بالاخره روزی قسمت ِ همه ی دانشجویان می شود و چه بخواهند و چه نخواهند باید از بزنگاه های امضاهای به ظاهر پر اهمیت عبور کنند و امان از آن روزی که برای گرفتن چند امضا باید از یک سر شهر به سر دیگر بروند و در آخر با در دست داشتن چند امضا و به هدر رفتن چند روز از زندگی شان به این نتیجه برسند که از همه آن پانزده، شانزده تا امضا تقریبا پنجاه درصدشان بیهوده است .

 چه کاری میتوان کرد وقتی نیمی از دانشگا ها ی کشور با همین روش تمامی دانشجویان فارغ التحصیل را به مسیر بی انتهای امضاهای مسئولان مربوطه هدایت می کنند . به گفته ی برخی دانشجویان ِ دانشگاه هایی همچون علامه طباطبایی(ره) و الزهرا (س)، مساله ای که همیشه از آن آزرده خاطرند این است که : "هیچ مسئولی حتی برای رضای خدا هم که شده است! ذره ای دانشجو را برای سریع تر انجام شدن کارهای فارغ التحصیلی راهنمایی نمی کند و دانشجو سرگردان و حیران می شود ."

گردبادِ امضاها

در برخی دانشگاه ها سیستم آموزشی باعث می شود که دانشجو با دیدگاه منفی به سیستم امضا گرای فعلی و یا همان بوروکراسی آموزشیِ بی فایده، نگاه می کند. به گونه ای که برخی دانشجویان برای به دام نیفتادن در گردباد امضاها از آن فرار می کنند و گاهی هم مجبور به سقوط می شوند؛ سقوطی که نتیجه ی فرار کردن از امضای مسئوولین دانشگاه می شود و در دست نداشتن این امضاها به انصراف از دانشگاه و حتی در برخی موارد به اخراج شدن و محرومیت از تحصیل منجر می شود . با توجه به این نکته که سال های سال است در همه ی ادارات، مسئوولین مربوطه  سعی بر کاهش کاغذ بازی برای گرفتن چند امضای ناقابل دارند اما جای سوال است که چرا هنوز در دانشگاه ها به این نکته توجه نمی شود .

کفشی از آهن

" مدتی است که هر روز برای گرفتن چند امضا به دانشگاه مراجعه می کنم اما هنوز موفق به گرفتن تمامی امضا ها نشده ام و..." پای درد و دل دانشجویان که بنشینی از این قبیل سخن ها را زیاد می شنوی. سخنانی که تمامی محصلین آموزش عالی قلبا به آن معتقدند . مثل همین سخنِ مذکور که حرف دلِ دانشجوی روزانه ای است که برای تک درس به توصیه ی دوستانش تصمیم گرفته بود که در دانشگاهی دیگر مهمان شود اما با سختی هایی روبرو شد که در ابتدا فکر میکرد این مشکلات از اصول مهمانی در دانشگاهی دیگر است و گرفتن امضا از افراد مختلف باعث شد عزمش را برای به پایان رساندن این کار جزم کند تا اینکه بعد از روز ها بحث با مسئول آموزش دانشکده موفق به گرفتن فرم مهمانی شد و آنقدر این کارناوال امضاها طولانی بود که اگر کفشی آهنی هم به پا می کرد هیچ گاه نمی توانست از آن عبور کند و در نیمه ی راه از این کار پشیمان شده بود و می گفت دیگر هیچ گاه تصمیم نمی گیرد که در دانشگاهی دیگر مهمان شود.

این ها همه تجربیاتی است که هر دانشجویی بعد از یک ترم درس خواندن آن ها را کسب می کند و سوالی که ذهن همه را به خود مشغول می کند این است که چرا باید در سیستم اداری آموزشی کشور این موانع وجود داشته باشند ؟ مخصوصا مکانی مثل دانشگاه که امر مهمی به نام آموزش را به دنبال خود یدک می کشد .

مسئوولین دلسوز

لازم به ذکر است بوروکراسی آموزشی در برخی دانشگاه ها منجر به کاهش ورود دانشجویان به آن دانشگاه می شود . در این میان عده ای از دانشجویان به این می اندیشند که این امضا گرایی و به سرعت انجام نشدن درخواست آن ها تقصیر مسئوولینی است که پشت میزها برای پاسخ گویی به آن ها  نشسته اند اما این باوری غلط است ، زیرا همه می دانند که افرادی که مسئول هستند دلسوزانه به تکریم دانشجو می پردازند و این همه موانع علتی جز مشکل سیستماتیک اداری ندارد. البته نباید این را هم منکر شد که عده ای از مسوولین هم بدون هیچ دلیلی دانشجو را معطل یک امضا نگه می دارند .

گفتنی است برخی مسئوولین بر این باورند که  با حذف این بوروکراسی آموزشی میتوان به تعداد دانشجویانی که هر ساله وارد دانشگاه می شوند افزود، ضمن آنکه می توان از خروج تعدادی از دانشجویان به علت همین بروکراسی و انصراف از تحصیل آنها جلوگیری کرد .

این افزایش دانشجو از این دیدگاه به معنای پذیرش دانشجو بدون کنکور در دانشگاه ها نیست و افزایش دانشجو از طریق آزمونی با نام کنکور و یا بدون آن ملاک این بحث نمی باشد و قالبا هیچ نظری در این رابطه نمی توان گفت. اما آنچه هست و مورد بررسی قرار گرفته شد ، معضل امضا گرایی در دانشگاه ها می باشد که این روزها دغدغه ی اصلی دانشجویان شده است . همان طور که گفته شد ما باید به دنبال اهدافی باشیم تا بتوانیم این بروکراسی آموزشی را کاهش دهیم و این اهداف هیچ گاه با برگزاری همایش ها یا روش های سوری محقق نمی شود و باز اگر صد سال دیگر هم بگذرد با این روش ها نمی توان به سیستم آموزشی متعادل در ایران رسید . 

 در طی نوشتن این مطلب راهکار هایی برای سریع تر انجام شدن کارهای فارغ التحصیلی به ذهنم رسید که اگر اجرایی بشود شاید گوشه ای از این مشکلات و معضلات را حل کند ، مانند فرم هایی تهیه شود که دانشجویان خوابگاهی از غیر خوابگاهی تفکیک داده شوند ؛ دانشجویانی که در طی تحصیل از تسهیلات آموزشی استفاده کرده اند از دیگر دانشجویان مشخص شوند ؛ دانشجویان روزانه از دانشجویان  شبانه و مهمان جدا بررسی شوند و در آخر هم  تمامی مسئوولین هر دانشگاه در یک ساختمان اداری متمرکز باشند که دانشجویان مجبور نباشند از یک سر ِ شهر به سرِ دیگر آن مراجعه نمایند .

 

فاطمه پیران

 

 

 

 


١٢:١٧ - سه شنبه ٢١ بهمن ١٣٩٣    /    عدد : ٤١٨٩٠٣    /    تعداد نمایش : ٥٠٨


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




: بازديدکنندگان آنلاين
2472: بازديد کنندگان اين صفحه
94: بازديدکنندگان امروز
263901: کل بازديدکنندگان
0.60: زمان بارگداری صفحه