خانه سجلدی با ما باش
 


  چاپ        ارسال به دوست

اساتید چند شغله دیگر به دانشگاه نمی ایند...

بسم الله الرحمن الرحیم

 

شاید بهتر باشد قبل از پرداختن به حقوق اساتید! ابتدا از حقوق دانشجو حرف بزنیم. این روزها دانشجویان با صرف هزینه های گزاف زمانی و مالی، قبل و بعد از ورود به دانشگاه، در طلب ارتقای سطح تحصیلات خود به بهترین و بالاترین مقطع می باشند.

محیط اموزشی مناسب، کیفیت اموزشی بالا، منابع بروز، علم پویا و از همه مهم تر دسترسی به استاد راهنما ، مشاور و استاد کامل یک علم که بتواند این تازه کار را به سر منزل مقصود هدایت کند، از بدیهی ترین حقوق هر دانشجوست.

هدف این گزارش بررسی جایگاه اساتید در کیفیت اموزشی دانشجو و هم چنین چگونگی حضور ایشان در دانشگاه است.

پدیده کمیابی اساتید در دانشگاه ها دیگر مقوله تازه ای نیست و این روزها تقریبا اکثر دانشجویان می دانند که استاد مورد نظرشان را به این راحتی ها نمی توانند در اتاقش و پشت میز کارش در دانشکده و دانشگاه بیابند. البته ایمیل و یاداشت هم فایده ای ندارد. اساتید چند شغله این روزها دیگر به دانشگاه که نمی ایند هیچ، برای دانشجو و دانشگاه وقت هم نمی گذارند. سوال اینجاست: مگر نه اینکه حضور استاد در دانشگاه جزو وظایف اوست، وظیفه ای که برایش حقوق دریافت می کند، پس حق دانشجو که به استادش دسترسی داشته باشد، چه می شود...

تعریف چند شغله بودن اساتید چیست؟ آیا چند شغله بودن قانونی است؟ این روزها به دلیل مشکلات بسیار زیاد اقتصادی خیل کثیری از مردم با انجام مشاغل مختلف و انتخاب یک یا حتی چند شغل به گذران زندگی مشغولند و متاسفانه بسیاری از اساتید دانشگاه های ما و حتی اعضای محترم هیات علمی دانشگاه نیز از این قاعده تلخ مستثنی نیستند. بسیاری از اساتید دانشگاه علاوه بر تدریس در دانشگاه فعالیتهای جانبی دیگری نیز از جمله مشاوره وراهنمایی و...را شغل دوم خود کرده اند و اینگونه است که دراین شرایط اقتصادی کمتر قشری توان گذران زندگی با یک شغل را دارد.

ایا چند شغله بودن قانونی است؟

طبق قانون مصوب کشور دو شغله بودن افراد ممنوع است. اصل ۱۴۱ قانون اساسی هم بر این موضوع تاکید کرده است. در سال ۷۳ قانون ممنوعیت تصدی بیش از یک شغل به تصویب رسید، البته در این قانون استثناهایی هم وضع شده است. با این حال همه در برابر قانون بایستی یکسان در نظر گرفته شوند.

مهم ترین تفاوت این قانون با قوانین قبلی افزایش ضمانت اجرای تخلفات است.این قانون با تکرار احکام مقرر در اصل مذکور به استثناعات مربوط به اصل ممنوعیت تصدی بیش از یک شغل پرداخته است این قانون برای عدم رعایت مقررات مربوط به ممنوعیت دو شغله بودن از سه ماه تا یک سال انفصال از خدمات دولتی را برای مستخدم و صادرکننده احکام و مسوولان واحدهای مالی پیش بینی کرده است. در سال ۸۷ تبصره ای به قانون تصدی بیش از یک شغل الحاق شد که به موجب ان مشاغل اموزشی و اعضای هیات علمی از این قانون مستثنی شده اند و این اغاز چند شغله بودن برای اساتید بود...

تضییع حقوق دانشجو

عدم حضور برخی از اساتید اوضاع اشفته ای را در دانشگاه ها ایجاد کرده است.یکی از مهم ترین مشکلات دانشجویان عدم حضور اساتید در دانشگاه است. با توجه به غنای علمی اساتید، برخی از آنها علاوه بر دانشگاه در دیگر نهاد های علمی و پژوهشی و پژوهشکده ها مشغول همکاری هستند و فرصت حضور در دانشگاه و ارایه راهنمایی و مشاوره به دانشجویان را ندارند. در این زمینه ضروری است دانشگاه ها بیشتر نظارت کرده و میزان وفاداری اساتید به برنامه های دانشگاه را ارزیابی کنند.‍

البته این موضوع هنگامی مشکل تر می شود که  برخی از مسوولین دانشکده ها نیز در دانشگاه حضور ندارند و امور اجریی دانشجویان مختل می گردد و از این روست که برخی اساتید برای دیدار با دانشجویان و انجام وظایف اموزشی خود محدودیت هایی را ایجاد کرده اند.

مشکل همیشگی آب و نان

متاسفانه کمبود درامد اساتید مهم ترین دلیل چند شغله شدن اساتید و کم توجهی به دانشگاه شده است. شاید هنگامی که اساتید از لحاظ مالی تامین شوند دیگر جذب مشاغل متفرقه نمی شوند و وقت خود را تنها صرف انجام کارهای پژوهشی و علمی می کنند.

البته باید گفت بی سوادی استادان پر مدعا نیز در دانشگاه ها بی داد میکند و حق دانشجو را برای داشتن راهنمایی عالم ضایع. سطح توانایی تاسف امیز برخی اساتید در تولید علم و پژوهشهای کاربردی و نظری، حتی با عرض تاسف استادان دانشگاه های پر اسم و رسم، به دلایلی هم چون چند شغله بودن ،مشکلات زندگی و شخصی، پیگیری نکردن برای تولید علم و مقالات کاربردی و عدم آشنایی با روشهای ان جای نقد فراوان دارد. فاجعه انجا بیشتر نمود پیدا می کند که بسیاری از این اساتید خصوصا دررشته های علوم انسانی و سپس مهندسی و...توانایی استفاده علمی از اینترنت و بانکهای اطلاعاتی علمی را نیز ندارند، شاید ادعای دروغی نباشد که بگوییم اگر بسیاری از این اساتید دانشگاههای مشهور و غیر مشهور کشور را چندین روز در اتاقی در بسته و بدون ارتباط با دیگران به همراه کتابهای دلخواه و اینترنت ازاد بگذاریم، دریغ از نوشتن حتی یک مقاله علمی و تولید علم، در صورتی که تولید مقاله علمی و بروز کردن اطلاعات وظیفه اساتید به شمار امده تا بتوانند کماکان صفت استاد را یدک بکشند. شاید بسیاری از دانشجویان هم  در این زمینه بی تقصیر نباشند که خواهان حق خود در این موضوع نیستند.

البته استادان فرهیخته و دانشمندکه مصداق این نوشتار نیستند، بخوبی می دانند که مشکل اصلی دانشگاه های ما حضور استادان کم کار،کم سواد ،کم مطالعه پر مدعا و بی خاصیت در سیستم در بسته و گاه بیمار هیات علمی هاست و اگر دانشگاه یک کشور اصلاح شود، وضعیت ان مملکت نیز بهبود خواهد یافت.

باید از دیدگاه دیگری نیز این مهم را بررسی کرد که فعالیت اساتید در خارج از دانشگاه  شاید نه تنها هیچگونه تضادی با تمام وقت بودن انها نداشته باشد، بلکه گاها بسیار مفید هم می تواند باشد.اگر مقالات و پژوهش ها فقط به داخل کتابخانه برود به چه دردی می خورد؟البته نه اینکه هیچ فایده ای ندارد؛ اما دانشگاه،دانشکده ،گروه و اساتید خودشان باید با حوزه های کاربردی مرتبط باشند و پس از ان دانشجو را نیز به حوزه کاری خود وارد کنند به شرطی که وقت کافی برای حضور در دانشگاه را بگذارند و با صرف وقت کافی برای دانشجویان راهنمای کاملی برای انان جهت حضور در حوزه های عملیاتی و مفید و استفاده از علمشان در حوزه صنعت شوند.

هم چنین باید دانست وظیفه وزارت علوم نیز از لحاظ ستادی برقراری ارتباط میان دانشگاه و صنعت است .اما متاسفانه در بسیاری از موارد عدم حضوراساتید در دانشگاه نه تنها فایده ای از جهت برقراری و راهنمایی دانشجو به حوزه کاربردی ندارد بلکه تنها برای رفع نیاز مالی استاد بوده و ثمره اش عدم استفاده کافی دانشجویان از استادشان است.

به نظر باید بازنگری اساسی نسبت به دانشگاه انجام شود. متاسفانه در حال حاضر علاقه اساتید برای تدریس در دانشگاه بسیار کم شده، شاید باید در دانشگاه مدیریتی اجرا شود که اساتیدی که توانایی علمی بالایی دارند در کلاس ها حاضر شوند و هم چنین این دسته از اساتید به لحاظ مالی تامین شوند.

نقش اساتید در پویایی و رشد پژوهشی دانشگاه

باید در دانشگاه محیطی ازاد برای بیان اندیشه و مطالبه حقوق دانشجویان و اساتید وجود داشته باشد و ایجاد کرسی های ازاد اندیشی بهترین فرصت برای این مهم هستند از انجا که برخی اساتید به دلیل چند شغله بودن امکان به روز کردن اموخته های علمی را ندارند این امر سبب می شود که استاد نتواند محیطی کاملا علمی و پویا را برای دانشجو فراهم کند.

باید کاری کرد که بیشتر وقت اساتید به کارهای پژوهشی اختصاص یابد و دانشجو با در بسته اتاق استاد مواجه نشود و بودجه پژوهشی دانشگاه درست مصرف شود و اگر بتوان به لحاظ اقتصادی اساتید را به بهترین نحو ممکن تامین کرد به طوری که استاد تنها برای درامد وابسته به دانشگاه باشد، در ان صورت کارهای علمی نیز دقیق تر خواهد بود.

 

باید به سیستم ضعیف ارزشیابی اساتید و معیارهای غلط در این زمینه نیز اشاره کرد. برخی از مواردی که در این ایین نامه-ارتقای اساتید-وجود دارد، شاید حقوق دانشجویان را مد نظر نگرفته؛ از جمله اینکه استادی که فعالیت اجرایی دارد، در ارتقای رتبه علمی او تاثیر مثبت می گذارد البته به نظر نگارنده هم از انجا که با حضور اساتید در حوزه اجرا انها با موارد کاربردی وcase stady نیز مواجه می شوند، از این رو ممکن است به کاربردی شدن علم و تخصص شان بسیار کمک می کند، ولی به شرطی که وظیفه تدریس و انتقال علم خود را به درستی انجام دهند-شاید بهتر بود با تغییراتی در آیین نامه، نتیجه حضور اجرایی اساتید بر روی دانشجویانشان دریافت، بررسی و سپس بر ارتقای رتبه علمی انان پافشاری می شد. چرا که ارتقای اساتید با حضور در دانشگاه و کنار دانشجویان است که به رشد دانشگاه و پویایی علمی منجر می شود.


٢١:٥٨ - شنبه ٩ اسفند ١٣٩٣    /    عدد : ٤٢٢٨٦٨    /    تعداد نمایش : ٢٦٠


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




: بازديدکنندگان آنلاين
4651: بازديد کنندگان اين صفحه
39: بازديدکنندگان امروز
263846: کل بازديدکنندگان
0.62: زمان بارگداری صفحه