خانه سجلدی با ما باش
 


  چاپ        ارسال به دوست

ناهمخوانی سیاست و فرهنگ، معضلی که جدی گرفته نمی شود

بسم الله الرحمن الرحیم

 

" نگران" واژه ای است که این روزها تکیه کلام بسیاری از مردم به ویژه اهل سیاست شده است .اما شنیدن این جمله آن هم در مقوله ی فرهنگ از زبان مردی که یقین داری حکم قلب اقیانوس را دارد در برابر تمام کسانی که همچون آبهای نزدیک ساحل دائما خود را به صخره ها می کوبند بی آنکه نتیجه ای جز فرسایش حاصل شود، خود می تواند دلیل یک نگرانی جدی باشد چراکه قلب اقیانوس هم تلاطمی از جنس خودش را دارد، متناسب با عمق و عظمتش...

گاهی انگار در سطح جامعه فراموش می شود که اصل چیست و فرع کجاست... گاهی باید مرز این نگرانی را تبیین کرد تا چنین نباشد که گفت:

در نظر بازی ما بی خبران حیرانند           من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند! *

هرچند که امروز گره معضلات فرهنگی گاهی به حدی از کوری و فشردگی میرسد که حتی صاحبنظران هم حیران مانده اند.**

همان طور که در دوران دفاع مقدس خون شهدا بود که از مرزها پاسداری می کرد  امروز  " مداد العلماء " باید پاسدار مرزهای مادی و معنوی ایران باشد و چه کسی است که نداند " مداد العلماء " نشانه ی بارز فرهنگ است. !  فرهنگی که این روزها نیشتر سیاست به بدنه ی آن از پیشرفتش جلوگیری می کند. همان فرهنگی که طبق رهنمود های رهبری از چنان جایگاهی برخوردار است که باید برای آن قرارگاهی تبیین شود یک "قرارگاه فرهنگی " ! فرهنگ، درک و ذهنیت افراد و جامعه از حقایق عالم است و علم و دین و هنر همگی زیر سقف  " فرهنگ " گرد هم می آیند.

فرهنگ اما این روزها با عبارت تکراری سیاست زدگی عجین شده است. اینکه جناح های سیاسی هرکدام تعبیری جداگانه ارائه می دهند، فرهنگ را کلمه کلمه می کنند و به قلب جامعه می فرستند.

خط بازی های سیاسی به تعبیر رهبری "دعواهای قبیله " ایست و پشت پرده ی آنها نه تفاوت سلیقه و اختلاف ایدئولوژیکی که عواطف و احساسات قبیله ای حکومت می کند. افراد قبایل ، مورد هجوم قبیله ی رو به رو قرار می گیرند صرفا به این دلیل که در قبیله ی مقابل است! خوب یا بد ملاک نیست ، ملاک بعضا  مصلحت من در آوردی قبیله است!

نگرانی اینجا احساس می شود ، جایی که فرهنگی با این پیشینه که پس از انقلاب جنبه های مذهبی و دینی نیز در ابعاد مختلف آن قوت گرفته است، دارد دست خورده ی سیاستی می شود که قدرت کنترل تمام و کمال آن را ندارد و تنها نیش زهرآلودی به آن میزند و رهایش می کند.

کشوری با چنین سبقه ی تاریخی و فرهنگی در دهه ی چهارم بعد از انقلاب و بعد از تزریق روح معنوی و دینی به آن  انتظار می رود با سرعت و قدرت بیشتر و بهتری در جهت پیشرفت حرکت کند اما نتیجه ی دخالت سیاسیون در این امر این رکود و درجاماندگی را سبب شده که امروز شاهدش هستیم. و شاید رسانه ها و به خصوص رسانه ی ملی ، امروز بیش از سایرین به این اختلاط وظایف دامن میزند.

کسی شک ندارد که ایجاد بینش سیاسی و القای تفکر سیاسی در اذهان خود یک کار فرهنگی عظیم است که بخش اعظم آن بر دوش رسانه هاست ، اما زمین تا آسمان تفاوت است بین کار فرهنگی در حوزه ی سیاست  و سیاست زدگی فرهنگی .

هیچ کس منکر کارهای ارزنده ای که تا به امروز در رسانه ی ملی در جهت ارتقاء سطح فرهنگی جامعه انجام گرفته، نیست  اما آیا اینها در مقابل فعالیت های دشمن در رسانه که هر ساله نیز قوت می گیرد کفایت می کند؟

هنر هم یکی از ابعاد چشمگیر فرهنگ است  که شاید بیش از سایر ابعاد درگیر این سیاست زدگی شده است . سینما و تلوزیون در صف اول این درگیری ها با جناح های سیاسی است  که هر ساله به مناسبت های مختلف جشنواره و یادواره و غیره این درگیری ها را علنی می کند. اما آنها که هنرمندان را درگیر این خط و خطوط سیاسی  می کنند باید بدانند که سرشت هنر در هیچ خط و چارچوبی نمی گنجد و ترسیم این چارچوب ها توسط سیاستمداران و بعد شکستن آنها توسط هنرمندان حقیقی در حکم روشن کردن آتشی است که دودش تنها در چشم ملت می رود.

اهل نظر اما شاید همان هنرمندانند که تنها نیازشان به خلق و لطف است و نه به دام و دانه. و سیاسیون بدانند خال چهره ی سیاست دام و دانه ی هنرمندان نخواهد شد.  متاسفانه آنچه ما امروز با آن رو به رو هستیم این تسلط نصفه و نیمه ی سیاست بر فرهنگ است.

مقصر اصلی ناهنجاری های زیادی هم که روزانه با آنها مواجه هستیم شاید همین سیاستی است که در نزده پا به حوزه ی فرهنگ گذاشته است  و اگر بخواهیم به دور از خوشبینی صحبت کنیم یک تنگ نظری مخالف عقاید و اصول پایه ای انقلاب را در جامعه ای که مبنای دینی اخلاق مدارانه و انسان دوستانه دارد، رواج داده است.

دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خواند؛

امروزه  دیو همان سیاست و سیاست زدگی بی رحم است و شاید راه فرار، دخیل بستن فرهنگ، به معارف بلند قرآنی است. و یادمان نرود که این معارف وزین و ارزشمند در قالب قرآن و نهج البلاغه و دین تنها برای شروع و استناد کلامی و زبانی نیستند بلکه راهکارهای عملی هستند برای تمامی اعصار از گذشته تا همیشه.

 

زهرا نبیونی


١٧:٥٥ - چهارشنبه ١٧ تير ١٣٩٤    /    عدد : ٤٤٥٣٤٤    /    تعداد نمایش : ١٤١


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




: بازديدکنندگان آنلاين
4639: بازديد کنندگان اين صفحه
20: بازديدکنندگان امروز
263827: کل بازديدکنندگان
0.54: زمان بارگداری صفحه